Fisiltilarla golgeler sakliyor siluetini

Kokunu unutsam da unutur muyum sicacik etini

Bilinmezlerle belkiler kendini dostum belledi

Sana yakismayan eller yine boynuna elledi

Bekledigim sen miydin geldiginde bilemedim

Kafamdaki seni ondan mi silemedim?

Beklemenin heyecaniyla titrerdi bedenim

Belki de sen degilsin varolma nedenim

Dun kulaginin arkasindaki minik beni gorur gibi oldum

Kimbilir kacinci kez yine bin pismanlikla doldum

Yaslar gozumden akmadan bana mi soruyorlar?

Gozlerimse egmisler bebeklerini mahzun duruyorlar.

Gitmeden oturdugun koltuk hala sicak

Bastirmasam cok kan akacak

Sallanan yaprak dustu dusecek derken

Guz gecti, yaz icin cok erken

Karnina yasladigim kafam artik taslarda uyuyor

Pismanlik hickiriklarimi kimse duymuyor

Geri don nolur icin cok gec biliyorum

Tek tek odamdaki izlerini siliyorum

Sesin degismemis, tenine ten degeli

Bastiramadigim duygular karsilikli belli

Ahizeyi sikan parmaklarim ozledim diyor

Muhurlu dudaklarim, yine beynime boyun egiyor

Her kadehin dibinden cikacaksin diye bekledim

Sen gideli bilemezsin ne kadar tekledim

Yalvardim sarkilara, seni anlatmayi kestiler

Biz o isi anilara devrettik dediler

Bildik bir sarkinin dizelerinde

Kaybolmus yatarken dizlerinde

Usulca uzanirken mis kokulu ipek saclarina

Kulagim takiliyor, gitme diye geri aldigim saatin tik taklarina

Aski aliskanlikla karistirdigim bu anlar

Anlasa anlasa beni dostlarim anlar

Kapim her calindiginda odum kopuyor

Gelen sen degilsin diye

Acip da gorursem gul yuzunu

Odama gunesler doguyor

Ayni notayi calip duruyorum, farkeden yok

Coktandir kendim degilim, kizan cok

Kimseye soylemem seni ozledigimi

Gelmeyecegini bildigim yollari gozledigimi

Kizginligim kadar kisa surse ozlemim

Gittiginde aglamayi keserim

Anlamaz kimse senle giden yarima aglarim

Donmeyecegini hatirladikca acimi derine saklarim

Tatil resimlerini gosteren adamin cocuksu heyecaniyla

Genzimdeki tutun tadini unutmaya calisiyorum

Soguk carsafa gomulurken

Yoksa sensizlige mi alisiyorum

Gece geliyor yine karanlik sessiz

Inan artik odam cok daha sensiz

Yataga yatinca kokun

Ayaga kalkinca hayalin

Dansetmeye zorluyor beni

Mumun titreyen aleviyle

Ama onu bile yapamiyorum

Yaniyorum

Bir zaman dilimi

Gelip bagliyor dilimi

Sus konusma diyor

Hem ne onemi var soyleyeceklerinin

Akip gidecegim ben yine

Sense tikilip kalacaksin bu dehlizde

Parmagimi siklatsam

Duruverse tum dunya

Sessizligi yirtan tek ses

Kalbimin gumburtusu olsa

Ve sen duyunca bu sesi

Zaten anlamsizlasacak hepsi

Yastigim sikilirsa dinlemekten seni

Gozlerin dinlendirecek

Uykuya hasret gozlerimi

Gozun yasli duruyorsun bir kenarda

"Neyin var?"

"Hicbir seyim yok, bombosum"

"Bu bosluksa uzaydakiler cok mutlu olmali!"

Gulumsuyorsun

Ve sonsuzluk akiyor dudaklarindan

O kadar bicimli kivriliyor ki agzin

MonaLisayi catlatan gulusun

Icime bir ates topu atiyor

Yanarken gurul gurul

Bagiriyorum

"Beni de al bosluguna biktim varolmaktan!"

Bosluk kollarini uzatmis

Herkes seni satmis

Sigaranin dumani gibi dagilan

Arkasina bile bakmayan

Bu dipsiz kuyudan cikmak icin

Ona sarilmak icin

Gerekeni almaya gittiginde

Kapali kepenkleri gordun

Surgunun disleri etine gectiginde

Acinin diger yuzunu gordun

Ama yetmedi hicbiri

Duslerin hala yerindeyken

O his seninleyken

Silkin ve devam et doguse

Ta ki biriniz dusene

Milyon yildir hep ayni kaygi

Yanindakine sahte bir saygi

Aklinda disaridaki sonsuzluk

Kabul edemedigin onsuzluk

Ipleri cozuverseler

Sende olmayani verseler

Ayazdaki it gibi titrer

Kurkcu dukkanina donersin

Sen ne asagilik tilkisin

Eminsin asik olduguna

Sadece sesiyle dolduguna

Onsuz gecen her gun

Onemsiz, sanki dun

Mesafeler araya girmeye calistiginda

Sanki onsuzluga alistiginda

Telefonun calan sesi

Ziplatirken zavalli yuregini

Yanlis dusen numaranin soguklugu

Isitamaz o keskin donuklugu

Daha yuzmeyi ogrenmeden

Attilar seni sevgi denizine

Boguldugunu farkedip cirpindikca

"Yuz!" diye bagirdilar coskunca

Yardim isteyen kolun batarken

Kalbin hala kut kut atarken

Farkettin ki bahsettikleri gibi bir olum varmis

Kollari seni su an sarmis

Adini fisildamaya baslamis

Amelyayi bir orumcek sanirdin

Bunca yil kendini kandirdin

Icindeki o agmis

Yakaladigi sinek hala sagmis

Ancak bir sey farketmiyor

Nefesin bir dakika daha yetmiyor

Ayrilik silahini kapmis gelmis yine bugun

Parmaklar tetikte, sarjorde huzun

Los odada yuzume degiyor gozun

Ne olur bu an sonsuza dek sursun

Son bakisin ince ince yakarken tenimi

Batakliga donen zihnime cokuyor sensizligin korkusu

Gitme diyen cigligimi sadece ben duyuyorum

Tekrar yurumeyi ogrenmeye cok korkuyorum

Bugun bir karinca ezdim sebepsiz yere

Duvara attigim resminin parcalari dusmeden yere

Icimde patlayan ofke volkanlari sondu

Tenine degen parmaklar bilincimi linc ederken

Dogan gunle, kacan aklim yerine dondu

Olumden sonra hayat yok derler

Senden sonra da yok diye bilinirmis

Kapattigin kapinin esigindeki isigi gormem icin

Odayi karaltmam gerekirmis